ประวัติพระครูสถิตธรรมวิสุทธิ์ (หลวงปู่ถิร ฐิตธมฺโม)
อดีตเจ้าอาวาสวัดทิพยรัฐนิมิตร (วัดบ้านจิก) จ.อุดรธานี
พระครูสถิตธรรมวิสุทธิ์หรือหลวงปู่ถิร ฐิตธมฺโมมีนามเดิมชื่อ ถิร บุญญวรรณ เกิดเมื่อวันพุธที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2459
ตรงกับขึ้น 14 ค่ำ เดือน 12 ปีมะโรง ณ บ้านสิงห์มงคลใต้ อ.มุกดาหาร จ.นครพนม (ในสมัยนั้น) โยมบิดา-โยมมารดาชื่อ
นายลอย และนางช่วย บุญญวรรณ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันทั้งหมด 6 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 3 ในวัยเด็กเรียนหนังสือ
จบชั้นประถมภาคบังคับที่โรงเรียนมุกดาหารมุกดาลัย อ.มุกดาหาร จ.นครพนม (ปัจจุบันเป็น จ.มุกดาหาร) เมื่ออายุ 10 ขวบ
ได้ขอโยมบิดาไปเป็นลูกศิษย์วัดที่วัดยอดแก้วศรีวิชัย (วัดกลาง) ต.ศรีบุญเรือง อ.มุกดาหาร จ.นครพนม คอยปรนนิบัติรับใช้
พระอยู่ในวัด
การบรรพชาและอุปสมบท
เมื่อเรียนจบการศึกษาจึงได้เข้าพิธีบรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดยอดแก้วศรีวิชัย ในปี พ.ศ.2475 ขณะนั้นอายุได้ 16 ปี โดยมี
พระมหาแก้ว รัตนปัญโญเป็นพระอุปัชฌาย์ ด้วยคาดหวังจะได้ศึกษาหลักสูตรการเรียนของสามเณร ทั้งการฝึกหัดครู ศาสนา
พุทธ ภาษาบาลีและสันสกฤตควบคู่กันไป ต่อมาโยมบิดาได้พาไปอยู่ที่วัดป่าศีลาวิเวก และได้รับการอบรมวิธีการบำเพ็ญเพียร
ภาวนา สมาธิ และกัมมัฏฐานจากพระอาจารย์ดี ฉันโน เจ้าอาวาสวัด เป็นเวลา 2 พรรษา จนกระทั่งสามเณรถิรอายุครบ 20 ปี
บริบูรณ์จึงตัดสินใจขออุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2478 ณ วัดหัวเวียง ต.พระธาตุพนม จ.นครพนม
โดยมีพระสารภาณมุนี (จันทร์ เขมิโย) เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระอธิการทอง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับนามฉายาว่า
“ฐิตธมฺโม” แปลว่า ตั้งมั่นในธรรม หลังจากนั้นพระถิรได้มาจำพรรษาที่วัดป่าศีลาวิเวกกับพระอาจารย์ดี ฉนฺโน เช่นเดิมโดยได้
ฝึกปฏิบัติตนตามแนวสายพระป่าอย่างจริงจัง เมื่อเข้าพรรษาที่ 2 จึงเดินทางไปจำพรรษาที่วัดเกาะแก้ว แต่ไม่พบกับหลวงปู่
เสาร์ กนฺตสีโล เนื่องจากท่านไปจำพรรษาที่ จ.อุบลราชธานี ในพรรษาที่ 4 ได้ออกธุดงค์กับพระอาจารย์อุ่น ไปบ้านปากดง
ส่วนท่านเดินทางกลับมายังวัดบ้านจิก พ.ศ.2483 หลวงปู่มั่น ภูริทัตโตได้เดินทางมาจำพรรษาที่วัดป่าโนนนิเวศน์จ.อุดรธานี
พระถิรได้เดินทางไปกราบนมัสการหลวงปู่มั่น พ.ศ.2486 เป็นช่วงเกิดสงครามโลก ครั้งที่ 2 พระถิรได้เดินทางไปธุดงค์และ
จำพรรษาที่วัดบ้านงิ้วพึง ข้างสนามบินอุดรธานี (กองบิน 23) จากนั้นได้กลับมาจำพรรษาที่วัดบ้านจิกอีก แต่มีเหตุการณ์ไม่
สงบเกิดขึ้นในวัดมากมาย หลวงปู่จึงออกธุดงค์อีก พ.ศ.2488 พระอาจารย์อุ่น เจ้าอาวาสย้ายไปจำพรรษาที่อื่นหลวงปู่จึงต้อง
เป็นเจ้าอาวาสแทน แต่ปรากฏมีพระเถระบางรูปไม่พอใจ ทำให้ท่านท้อใจออกธุดงค์ไปจำพรรษาที่วัดบ้านโป่ง อ.แม่แตง
จ.เชียงใหม่ และได้เข้านมัสการหลวงปู่แหวน สุจินโณ ที่วัดดอยแม่ปั๋ง ต่อมา ร.ต.ท.ขุนรัฐกิจบรรหารและคณะชาวบ้านได้ไป
นิมนต์ท่านให้กลับมาอยู่วัดบ้านจิกอีกครั้ง พ.ศ.2498 คณะภรรยาข้าราชการตำรวจและพ่อค้าชาวจีนในอุดรธานีได้ร่วมกันซื้อ
ที่ดินให้วัดเพิ่มขึ้นอีก ทำให้วัดกว้างขึ้นมากในปัจจุบันนี้
ข้อวัตรปฏิบัติ
หลวงปู่ถิร มีข้อวัตรปฏิบัติเป็นประจำ 3 ประการ คือ
1.บิณฑปาติกังคธุดงค์ ถือภิกขาจารออกบิณฑบาตมาฉันเป็นนิจ ยกเว้นวันที่ท่านอาพาธ
2.เอกปัตติกังคธุดงค์ ถือฉันในบาตรโดยใช้ภาชนะใบเดียวตลอด
3.เอกาสนิกังคธุดงค์ ถือฉันหนเดียวตลอดมา และธุดงควัตร
นอกจากนี้ ทุกเย็น ตั้งแต่เวลา 17.00-21.00 น. จะมีการอบรมฝึกบำเพ็ญเพียรภาวนาให้แก่พุทธศาสนิกชนเป็นประจำทุกวัน
ด้วย แม้ทุกวันนี้หลวงปู่จะละสังขารไปแล้วอย่างสงบ แต่ท่านจะยังเป็นศูนย์รวมใจแห่งชาวอุดรธานีตลอดไป